Kostenverhaal naheffingsaanslag nog steeds geen criminal charge

X heeft zich bij aankomst aangemeld als parkeerder. Zodra hij bij zijn vader was, meldt die hem aan als bezoeker en meldt X zich weer af. De vader van X zag pas 2 uur later dat de aanmelding was mislukt. X vindt dat hij voor een kleine (invoer)fout hard wordt gestraft en wijst erop dat uit de parkeerhistorie blijkt dat altijd werd betaald. De rechtbank ziet nadelige consequenties voor de rechtsbescherming van de rechtszoekende en stelt de Hoge Raad een aantal prejudiciële vragen (nieuwsservice 2023, week 50, ECLI:NL:PHR:2023:1044 en nieuwsservice 2024, week 29, ECLI:NL:PHR:2024:710). De Hoge Raad oordeelt dat het tot de vrijheid van de gemeente behoort om het parkeren binnen haar grondgebied te reguleren, en om te kiezen welke maatregelen zij voor een bepaalde plaats treft. Daarbij hoeft zij zich niet kenbaar rekenschap te geven van de consequenties van deze keuze voor de toepasselijkheid van art. 6 EVRM en daarmee voor de omvang van de rechtsbescherming. Het op grond van art. 234 lid 5 Gemeentewet in rekening brengen van kosten is niet aan te merken als een strafvervolging in de zin van art. 6 EVRM. Van die bepaling gaat in het Nederlandse nationale recht ook geen reflexwerking uit bij het beoordelen van de in rekening gebrachte kosten. De belastingrechter hoeft niet te beoordelen of de gedraging verwijtbaar is dan wel of het in rekening brengen van de (volledige) kosten van de naheffing passend en geboden is. De toetsing aan het evenredigheidsbeginsel is niet aan de orde in gevallen van ontbrekende of geringe verwijtbaarheid en evenmin in gevallen waarin het bedrag van de kostenopslag volgens de rechter niet passend en geboden zou zijn. Dit met uitzondering van onvoorziene omstandigheden, zoals een acute noodsituatie, en het uitzonderlijke geval waarin de belastingplichtige niet in redelijkheid de gelegenheid heeft gehad om de verschuldigde parkeerbelasting te voldoen.