Geen geldig kaartje, bewijslast

Op 25 januari 1999 om 11.30 uur stond belanghebbendes auto geparkeerd op een locatie, die op grond van de Verordening is aangewezen als plaats waar tegen betaling van parkeerbelasting mag worden geparkeerd. De parkeercontroleur heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag opgelegd, daar hij geen geldig parkeerkaartje op het dashboard heeft aangetroffen. Blijkens de aantekening op de naheffingsaanslag heeft hij wel een kaartje van 9 januari 1999, met als eindtijd 10.54 uur, aangetroffen. Belanghebbende stelt dat zij wel degelijk parkeerbelasting heeft voldaan en dat zij het geldige parkeerkaartje, met als eindtijd 11.53 uur, duidelijk zichtbaar op het dashboard heeft gelegd. Zij stelt dat zij het oude, ongeldige parkeerkaartje ten onrechte in een doorzichtig plastic hoesje achter de voorruit van de auto heeft laten liggen, maar dat naast dit oude kaartje ook het nieuwe, geldige kaartje lag. Belanghebbende stelt dat de parkeercontroleur blijkbaar niet gezien heeft dat op het dashboard van de auto ook een geldig parkeerkaartje lag. De beide parkeerkaartjes behoren tot de stukken van het geding. De gemeente stelt dat de parkeercontroleur heeft geconstateerd dat ten tijde van het opleggen van de onderhavige naheffingsaanslag (11.30 uur) in de auto geen geldig parkeerbewijs is geconstateerd achter de voorruit of elders in het voertuig. Het Hof ziet echter geen reden aan de juistheid en de betrouwbaarheid van de verklaring van belanghebbende te twijfelen. Anders dan de ambtenaar kennelijk van mening is, geldt de constatering van de parkeercontroleur niet als onweerlegbaar bewijs. Op grond van de waardering van de bewijsmiddelen en na afweging van de over en weer door partijen betrokken stellingen, komt het Hof tot het oordeel dat de ambtenaar niet geslaagd is in het bewijs dat belanghebbende niet aan de verplichting heeft voldaan om bij aanvang van het parkeren de belasting op aangifte te voldoen. Het beroep is gegrond.