Geen proceskostenvergoeding voor vader in zaak van zijn minderjarige dochter

De heffingsambtenaar van de gemeente Weert heeft voor de aanvraag van een ID-kaart € 9,20 aan leges geheven. Het bezwaar hiertegen is gegrond verklaard en er is een proceskostenvergoeding toegekend voor door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, waarbij een wegingsfactor is gehanteerd van 0,25. Belanghebbende is van mening dat een wegingsfactor van 1 gehanteerd dient te worden. De heffingsambtenaar is van mening dat geen proceskostenvergoeding had moeten worden toegekend.
De Rechtbank Roermond heeft overwogen dat de gemachtigde van belanghebbende de partner is van de wettelijke vertegenwoordiger van belanghebbende. Belanghebbende is de dochter van de wettelijk vertegenwoordiger en is door gemachtigde erkend. Er is door de gemachtigde een factuur verzonden. Naar het oordeel van de rechtbank is hier geen beroepsmatig verleende rechtsbijstand en zijn er ook geen kosten die als redelijkerwijs gemaakte kosten kunnen worden beschouwd. (nieuwsservice 2013, week 2).
Hof ’s-Hertogenbosch sluit zich bij het oordeel van de rechtbank aan. Wel is het hof van oordeel dat het griffierecht niet had mogen worden vergoed, omdat het beroep immers ongegrond is (nieuwsservice 2013, week 35)
De Hoge Raad oordeelt dat in het oordeel van rechtbank en hof kennelijk besloten ligt dat de door de gemachtigde verleende rechtsbijstand de gebruikelijke hulp tussen ouders en kinderen niet te buiten ging en dat om die reden niet kan worden aangenomen dat deze rechtsbijstand op zakelijke basis is verleend. Aldus opgevat geeft dit oordeel geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting (zie HR 19 oktober 2012, ECLI:NL:HR:2012:BY0531, BNB 2012/317; vgl. ook HR 16 september 1981, BNB 1981/296). Het oordeel is ook niet onbegrijpelijk en behoefde geen nadere motivering. Het middel dat zich hiertegen richt is derhalve ongegrond.