Onrechtmatigheid aan de inspecteur te wijten ook indien de aangifte onjuist is

Belanghebbende heeft zijn aangifte IB/PVV gedaan naar een belastbaar inkomen waarbij het door belanghebbendes echtgenote ontvangen bedrag aan AOW-uitkering is inbegrepen. Ten tijde van het vaststellen van de aanslag beschikte de inspecteur van de Belastingdienst over de juiste uitkeringsgegevens. De aangifte is op geautomatiseerde wijze afgedaan zonder dat rekening is gehouden met deze uitkeringsgegevens. Aldus heeft de inspecteur de aanslag vastgesteld in overeenstemming met de aangifte. Bij het tegen de aanslag gemaakte bezwaar heeft belanghebbende een gecorrigeerd aangiftebiljet ingediend. Bij zijn besluit op het bezwaar heeft de inspecteur deze gecorrigeerde gegevens gevolgd en de aanslag overeenkomstig verlaagd.
Voor het hof was in geschil of belanghebbende recht heeft op een vergoeding voor de kosten van in de bezwaarfase beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Het hof oordeelde dat de aanslag tot een te hoog bedrag was vastgesteld wegens aan de inspecteur te wijten onrechtmatigheid.
De Hoge Raad overweegt dat bij belastingen die bij wege van aanslag geheven worden, de aangifte een belangrijk hulpmiddel vormt bij de aanslagregeling, waaraan de inspecteur echter niet gebonden is. In verband hiermee behoort de inspecteur met een normale zorgvuldigheid van de aangifte kennis te nemen en de daarin voorkomende gegevens te vergelijken met informatie als de onderhavige die hij tot zijn beschikking heeft. Indien de inspecteur de normale zorgvuldigheid niet betracht en als gevolg daarvan een te hoge aanslag oplegt, is sprake van een aan die inspecteur te wijten onrechtmatigheid. Dat geldt ook indien de aangifte onjuist is en het opleggen van een te hoge aanslag daarom mede het gevolg is van de handelwijze van de belastingplichtige.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond.