Navordering toegestaan voor fout als gevolg van geautomatiseerde aanslagregeling

Op de vraag van belanghebbende of de kosten die betrekking hebben op het terugvorderen van de alimentatie aftrekbaar zijn, heeft de inspecteur bij brief het standpunt ingenomen dat de kosten niet aftrekbaar zijn. Belanghebbende heeft in de aangiften IB/PVV die kosten in mindering gebracht op het inkomen uit werk en woning. De inspecteur heeft navorderingsaanslagen opgelegd, omdat de kosten niet aftrekbaar zijn.
Het hof heeft geoordeeld dat sprake is van een fout als bedoeld in artikel 16 lid 2 letter c AWR omdat de aanslagen niet berusten op een bewuste keuze van de inspecteur maar het gevolg zijn van geautomatiseerde verwerking van de aangiften. Hierbij overwoog het dat er voor belanghebbende geen aanleiding was te menen dat de inspecteur was teruggekomen van het eerder aan hem berichte standpunt.
De Hoge Raad overweegt dat de inspecteur in zijn brief heeft vermeld dat en waarom de door belanghebbende gemaakte kosten voor het terugvorderen van de alimentatie niet aftrekbaar zijn. Daarna zijn de aanslagen geautomatiseerd opgelegd waarbij de aangiften, waarin die kosten in aftrek waren gebracht, zijn gevolgd. Die aanslagen zijn dus te laag vastgesteld niet als gevolg van een verwijtbaar onjuist inzicht van de inspecteur in de feiten die bepalend zijn voor de (omvang van de) belastingschuld of van een onjuist inzicht van de inspecteur in het recht, maar als gevolg van de geautomatiseerde aanslagregeling die heeft geleid tot een discrepantie tussen wat de inspecteur wilde en wat in de aanslagbiljetten is vastgelegd. Navordering is dan toegestaan. Op aan het aanslagbiljet te ontlenen vertrouwen kan een belastingplichtige zich in een dergelijk geval niet beroepen (vgl. HR 8 augustus 2003, ECLI:NL:HR:2003:AI0921).