Exceptieve toets van een kortingsregeling

De gemeente Zwolle heeft in de Verordening een duurzaamheidskorting opgenomen die slechts geldt voor bepaalde typen objecten en eigenaren. Het object van X valt buiten deze regeling, ondanks de hoge mate van duurzaamheid. De rechtbank benadrukt dat de gemeenten de bevoegdheid hebben om, behoudens het verbod op het hanteren van draagkracht als verdelingsmaatstaf en met inachtneming van de wet, zelf de in de belastingverordeningen op te nemen heffingsmaatstaven te kiezen voor de gemeentelijke heffingen. De grote mate van beslissingsruimte betekent dat de rechtbank de legestarieven, alsmede kortingen daarop, terughoudend moet toetsen. De keuze voor een duurzaamheidskorting en het daaraan verbinden van voorwaarden en een maximum betreft bovendien een politiek-bestuurlijke afweging. Het begunstigende karakter van de regeling beperkt de rechterlijke toetsing verder.