Bewijslastverdeling taxatiewijzers

Het hof oordeelde dat, als partijen de Taxatiewijzer tot uitgangspunt nemen, de partij die daarvan wil afwijken, de bewijslast draagt de redenen hiervoor aannemelijk te maken. De Hoge Raad oordeelt dat X zowel voor de rechtbank als het hof kenbaar heeft gemaakt dat zij zich niet kan vinden in de richtsnoeren van de Taxatiewijzer en de kengetallen voor de restwaarde.
De stelplicht en bewijslast blijft op de heffingsambtenaar rusten. X heeft het gebruik van de Taxatiewijzer op het punt van de restwaarde bestreden met het argument dat de Taxatiewijzer deze waarde niet motiveert. Volgens de Hoge Raad mag een taxatiewijzer en de daarbij behorende kengetallen slechts aan een rechterlijke beslissing ten grondslag worden gelegd, als de partij die de juistheid daarvan heeft betwist, de gelegenheid heeft gehad om effectief commentaar te leveren op het door haar bestreden onderdeel met bijbehorende kengetallen. Om effectief commentaar te kunnen leveren op een taxatiewijzer en daarbij behorende kengetallen, is het niet steeds noodzakelijk dat de belanghebbende de beschikking heeft over alle (onderliggende) bescheiden en andere gegevens waarop deze zijn gebaseerd. Verwijzing moet volgen.