Geen verblijf tegen vergoeding

Ter exploitatie van een fruitteeltbedrijf huisvest X arbeidsmigranten op het erf van zijn fruitteeltbedrijf, zonder dat deze als ingezetene in de BRP zijn ingeschreven. Met betrekking tot deze huisvesting heeft de heffingsambtenaar aanslagen toeristenbelasting en verblijfsbelasting opgelegd. Volgens de verordening kunnen de belastingen geheven worden voor het houden van verblijf met overnachting binnen de gemeente tegen een vergoeding in welke vorm dan ook door personen, die niet als ingezetene met een adres in de gemeente in de BRP zijn ingeschreven. X stelt dat van verblijf tegen vergoeding geen sprake is. Ter onderbouwing overlegt X arbeidsovereenkomsten waaruit blijkt dat de betrokken arbeidsmigranten worden beloond conform de toepasselijke CAO, op gelijke wijze als andere werknemers die eveneens werkzaamheden voor X verrichten, maar elders verblijven. In het CAO-loon is geen vergoeding voor het verblijf verwerkt. Het verblijf wordt kosteloos aangeboden. De rechtbank volgt het standpunt van X en overweegt dat de kosten van huisvesting drukken op X in de vorm van ondernemingskosten, voortvloeiend uit de noodzaak om personeel te werven en huisvesten vanwege arbeidsmarktkrapte. De aanslagen toeristen- en verblijfsbelasting zijn ten onrechte opgelegd.