Vso strekt zich niet uit tot aanslagen die daarin niet zijn genoemd

In een fiscaal compromis (vso) hebben gemachtigde en de invorderingsambtenaar afspraken vastgelegd over hoe partijen omgaan met specifieke, nog openstaande (te betalen) aanslagen lokale belastingen. Het hof oordeelt dat de invorderingsambtenaar niet bevoegd is afspraken te maken over het (toekomstig) al dan niet opleggen van belastingaanslagen, dat is de heffingsambtenaar. Nu daarover in de vso niets is opgemerkt, strekt de vso zich niet uit tot aanslagbiljetten die daarin niet specifiek zijn genoemd en die na totstandkoming van de vso zijn opgelegd. Volgens het hof staat zowel tekst als doel en strekking van de vso niet in de weg aan het opleggen van de aanslag OZB, die geen onderdeel is van de vso. De invorderingsambtenaar was niet verplicht, ook niet in het kader van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, bij de heffingsambtenaar te verifiëren of er nog belastingaanslagen zouden volgen over de belastingjaren waarop de vso zou zien. Weliswaar was het fijn geweest als (duidelijker) naar voren was gekomen dat er mogelijk nog aanslagen zouden volgen over de jaren waarover afspraken werden gemaakt, maar dit leidt niet tot de conclusie dat sprake was van onzorgvuldig handelen dat aan het opleggen van de aanslag in de weg staat.