Zonder zonnepanelen is installatie niet meer herkenbaar als werktuig zonne-energie-installatie

X is eigenaar van een PV-installatie (zonne-energie-installatie), bestaande uit zonnepanelen, bevestigingsmaterialen, omvormers, bekabeling en meet- en regelapparatuur, geplaatst op het dak van een distributiecentrum. De rechtbank is het met belanghebbende eens dat de PV-installatie geen op zichzelf gebouwd eigendom is. X stelt dat, omdat de installatie geen op zichzelf gebouwd eigendom is, geen zelfstandige rol meer speelt dat onderdelen alleen als werktuig bij de waardebepaling buiten aanmerking kunnen blijven als het resterende deel na verwijdering van deze onderdelen zijn uiterlijke herkenbaarheid behoudt. De rechtbank volgt X niet in deze stelling. De Waarderingskamer noemt de herkenbaarheid als een apart criterium, los van het criterium ‘geen zelfstandig gebouwd eigendom’. Ook de Hoge Raad noemt dit als zelfstandig criterium (ECLI:NL:HR:2000:AA6113).
Een zonnepark zonder zonnepanelen verliest volgens de rechtbank zijn herkenbaarheid als werktuig zonnepark. Na verwijdering van de zonnepanelen resteren in het zonnepark alleen stellages (de profielen en het onderstel). Zoals de Waarderingskamer aangeeft, geldt voor zonne-energie-installaties, die met bedrijfsmatig doel op het dak van een gebouw zijn geplaatst, hetzelfde als voor zonneparken die direct op de bodem staan. Zonder zonnepanelen is een en ander niet meer herkenbaar als werktuig zonne-energie-installatie. De PV-installatie voldoet dus niet aan het herkenbaarheidsvereiste.
De heffingsambtenaar heeft de PV-installatie terecht slechts deels aangemerkt als werktuig dat onder de werktuigenvrijstelling valt, en de waarde aannemelijk gemaakt.