Woondelenvrijstelling niet van toepassing op verblijf in kliniek

In geschil is of het verblijf op de afdeling ouderen en de forensisch psychiatrische afdeling van een kliniek duurzaam is. Het hof stelt voorop dat uit de jurisprudentie niet kan worden afgeleid dat de kwalificatie van het verblijf aan de hand van de verblijfsduur zou moeten worden geobjectiveerd in die zin dat de Brp leidend is. Volgens het hof is het verblijf op de afdelingen naar zijn aard tijdelijk en dus niet duurzaam. Weliswaar behoren patiënten bij een verblijf van 6 maanden of langer in de Brp te worden ingeschreven en verblijven zij gemiddeld ook langer dan 6 maanden in de instelling, maar dat betekent nog niet dat dat verblijf naar zijn aard een zodanig duurzaam karakter heeft dat sprake is van wonen. Anders dan bij verzorgings- en verpleeghuizen staat bij opname van de patiënten op de afdelingen voorop dat hun verblijf erop gericht is dat zij zo snel mogelijk weer naar hun oorspronkelijke woonomgeving terugkeren. De woondelenvrijstelling is niet van toepassing (nieuwsservice 2022, week 20, ECLI:NL:GHARL:2022:3221). De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond met toepassing van art. 81 RO.