Geen proceskostenveroordeling ondanks no cure no pay

X heeft beroep moeten instellen omdat de heffingsambtenaar pas met de uitspraak op bezwaar gegevens heeft overgelegd. De rechtbank oordeelt dat de kosten voor het inschakelen van een taxateur niet worden vergoed, omdat de inhoudelijke gronden over de WOZ-waarde niet slagen. De rechtsbijstandskosten van zijn gemachtigde komen ook niet voor vergoeding in aanmerking, omdat X geen daadwerkelijke kosten heeft gemaakt of zal maken. In de machtiging staat dat bij een positieve uitkomst van de opdracht de proceskostenvergoeding in het geval van een ‘no cure, no pay’-afspraak toekomt aan gemachtigde. De rechtbank oordeelt dat de betalingsverplichting al moet bestaan op het moment dat de rechtbank over de proceskosten oordeelt. Het kan niet zo zijn dat de betalingsverplichting exclusief tot stand komt en dus in het leven wordt geroepen door het uitspreken van een proceskostenveroordeling zelf. De algemene voorwaarden van het kantoor van de gemachtigde geven daarom aanleiding om geen veroordeling uit te spreken voor de vergoeding van de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.