Draagvlakmeting is van geen enkel belang

Belanghebbende stelt dat bij de totstandkoming van de Verordening onvoldoende rekening is gehouden met de belangen van de ondernemers in de gemeente Aalsmeer.
De rechtbank heeft deze klachten verworpen en overwogen dat, in hoeverre een gemeenteraad dergelijke belangen meeweegt en tot uiting laat komen in een verordening een politieke keuze is die aan de raad is voorbehouden. In beroep kan de belastingrechter slechts beoordelen of de verordening in strijd komt met een hogere regeling. Nu in artikel 227 van de Gemeentewet slechts is bepaald dat ter zake van openbare aankondigingen zichtbaar vanaf de openbare weg een reclamebelasting kan worden geheven, is er geen strijd met deze bepaling. Een op de gemeentelijke regelgever drukkende verplichting bij de heffing van reclamebelasting rekening te houden met de wensen van de beoogd-belastingplichtigen is niet in de Gemeentewet opgenomen. Dat mogelijk de draagkrachtmeting onjuist is uitgevoerd dan wel die meting de heffing van de reclamebelasting niet ondersteunt, doet daaraan niet af.
Het hof sluit zich aan bij dit oordeel en de motivering van de rechtbank. Omdat belanghebbende in hoger beroep blijk geeft bijzonder te hechten aan het argument van het ontbrekende draagvlak c.q. toereikende democratische gehalte van de (totstandkoming van de) Verordening, scherpt het hof de motivering van de rechtbank op dit punt aan: zelfs als zou vaststaan, dat de verordening geen enkel draagvlak onder de ondernemers zou hebben, zelfs indien zij allen zouden hebben tegen gestemd, dan zou dat nog steeds niet tot onverbindendheid van de Verordening leiden, nu de Verordening op regelmatige wijze door de raad is vastgesteld.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond met toepassing van artikel 81 RO.