Terecht geheven van garagebox

Belanghebbende is eigenaar van een garagebox, die deel uitmaakt van een complex van 81 boxen. Het hof oordeelt dat de garagebox een zelfstandige onroerende zaak is, waarvoor rioolheffing kan worden geheven. De wijze van tariefstelling leidt niet tot een willekeurige en onredelijke belastingheffing, ook niet als in aanmerking wordt genomen dat de afgevoerde hoeveelheid water beperkt is ten opzichte van het in de Verordening voor het lage tarief gegeven maximum van 300 m³. Van de gemeentelijke wetgever kan, mede gelet op de betrekkelijk geringe hoogte van het per eigendom verschuldigde bedrag, niet worden verlangd dat hij voor specifieke (categorieën) eigendommen nader onderscheid maakt naar de mate van de hoeveelheid af te voeren water en de hoogte van het tarief daarop afstemt. Uit de opzet van de Verordening volgt dat de door de gemeente Beverwijk geheven rioolheffing een gecombi-neerde heffing is voor de afvoer van afvalwater en hemelwater. Hieruit volgt dat ook voor een perceel waarnaar in het belastingjaar geen water is toegevoerd of opgepompt, een aanslag kan worden opgelegd indien hemelwater is afgevoerd. Het hof verwerpt het beroep van belangheb-bende op artikel 229b van de Gemeentewet, omdat de opbrengstlimiet slechts betrekking heeft op retributies en niet relevant is voor de op de voet van artikel 228a van de Gemeente-wet geheven rioolheffing. Belanghebbende doelt kennelijk op de verschuldigde heffing enerzijds en het individuele nut dat hij aan de met de heffing bekostigde werkzaamheden ontleent. Voor een individuele toetsing van kosten en baten is echter geen plaats. Uit de wetsgeschiedenis van artikel 228a komt duidelijk naar voren dat de rioolheffing een bestem-mingsheffing is en geen retributie.