Niet aannemelijk dat belanghebbende gedwongen was beroep in te stellen

Belanghebbende stelt dat de waarde van de woning door de heffingsambtenaar van de Regionale Belasting Groep te hoog is vastgesteld, en dat zij gedwongen was om beroep in te stellen omdat in strijd met art. 40 Wet WOZ bij de uitspraak op bezwaar geen taxatieverslag is gevoegd van het derde vergelijkingsobject en niet inzichtelijk maakte hoe de waarde is berekend.
De rechtbank overweegt dat het enkele feit dat de heffingsambtenaar vergelijkingsobjecten opvoert die hogere vierkante meterprijzen opleveren dan die van belanghebbende, de vergelijkingsobjecten niet ongeschikt maken. Het staat de heffingsambtenaar vrij alleen de vergelijkingsobjecten aan te voeren die de hoogste verkoopprijzen hebben gerealiseerd, als hij daarmee de prijs onderbouwt die de meest biedende koper betaalt na de meest geschikte voorbereiding. De rechtbank overweegt verder dat art. 40 lid 2 Wet WOZ bepaalt dat de heffingsambtenaar op verzoek een afschrift verstrekt van de gegevens die ten grondslag liggen aan de vastgestelde waarde. Belanghebbende heeft in bezwaar niet verzocht om een taxatieverslag. Bij de betwisting van de geschiktheid van het vergelijkingsobject gaat zij uit van de inhoud van dit object zoals die in de uitspraak op bezwaar staat vermeld. Niet aannemelijk is dat zij door het ontbreken van een taxatieverslag van dit referentieobject was gedwongen beroep in te stellen. Ook is niet aannemelijk dat belanghebbende beroep moest instellen om inzicht te krijgen in de wijze waarop de heffingsambtenaar de waarde heeft bepaald. Belanghebbende heeft niet aangevoerd dat zij de juistheid van de keuzes en de daarbij gebruikte gegevens en aannames wil controleren.