Een Marina (drijfwoning) is geen onroerende zaak

Aan belanghebbende is door de belastingdienst een naheffingsaanslag overdrachtsbelasting opgelegd, welke na bezwaar is gehandhaafd. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard en geoordeeld dat een Marina een onroerende zaak is. De Marina bestaat uit een betonnen drijflichaam met een diepgang van ongeveer 1,5 meter en een houten opbouw. Er is geen voortbeweging door een eigen mechanische kracht mogelijk. Deze Marina grenst aan één zijde aan de naastgelegen Marina, aan één zijde aan open water en aan twee zijden aan de wal. Op de wal is een tuin aangelegd, die grenst aan de Marina. Het drijflichaam is aan twee palen bevestigd met twee dubbele beugels die vrij op en neer kunnen bewegen op de paal. De beugels zijn met bouten aan het drijflichaam bevestigd. De palen zijn 15 meter lang en 7 meter in de ondergrond gedreven. De voorzieningen voor elektriciteit, telefoon, water, gas en riool zijn met flexibele verbindingen en snelkoppelingen aangesloten op de vaste aansluitingen aan de wal. Het hof oordeelt dat een Marina een schip is als bedoel in artikel 8:1 BW. Uit het arrest van de Hoge Raad van 15 januari 2010 (nr. 07/13305, LJN BK9136) volgt dat er geen sprake is van vereniging van het schip met de bodem indien het schip met beugels aan twee palen is bevestigd op zodanige wijze dat het schip met de waterstand meebeweegt. De Marina is evenmin verenigd met de oever. De directe aansluiting van de tuin op de Marina is een omstandigheid die betrekking heeft op de omgeving van de Marina en is niet een naar buiten kenbare bijzonderheid van aard en inrichting van de Marina zelf waardoor deze bestemd is om duurzaam ter plaatse te blijven. Niet van belang is dat de onderhavige Marina al vele jaren op deze plaats is gelegen. Het hof verklaart het beroep gegrond.