Waarderingsuitzondering voor moskee ten onrechte niet toegepast

Belanghebbende is eigenaar van een moskee die bestaat uit een tempel en een multifunctioneel gebouw. Aan belanghebbende is een WOZ-beschikking gebruiker afgegeven en tevens een aanslag OZB gebruiker 2015. In geschil is of de moskee in hoofdzaak (voor 70% of meer) bestemd is voor de openbare eredienst en daarom moet worden vrijgesteld van OZB op grond van artikel 2, eerste lid, aanhef en onderdeel g, van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet WOZ. Voor beantwoording van deze vraag is de functie van de conferentieruimte in de kelder van de tempel doorslaggevend. Het geschil spitst zich toe op de vraag of deze conferentieruimte bestemd is voor de openbare eredienst.
De rechtbank heeft geoordeeld dat de conferentieruimte in de kelder weliswaar verbonden is met de beleving, verdieping en verspreiding van het Islamitische geloof, maar dat dit onvoldoende is om de ruimte aan te merken als ruimte die wordt gebruikt voor openbare erediensten.
Naar het oordeel van het hof heeft belanghebbende ter zitting geloofwaardig verklaard, dat de lezingen die in de conferentieruimte plaatsvinden na het vrijdaggebed en de lezingen die op andere voor het Islamitisch geloof belangrijke dagen in de conferentieruimte plaatsvinden dusdanig in het verlengde liggen van de gebedsdiensten, dat zij onderdeel uitmaken van de openbare erediensten in de moskee. Belanghebbende heeft verder onweersproken gesteld dat deze ruimte, naast het genoemde gebruik niet wordt gebruikt. Het hof neemt ook in overweging dat het programma van de lezingen en de uitleg die daar wordt gegeven in de praktijk onder de feitelijke leiding van de Imam staan, dat op het programma in ieder geval verzen uit de Koran staan die bij de desbetreffende dag horen, en dat men zich, net als voor een gebedsdienst, ook daar voor het aanraken van de Koran ritueel moet reinigen. De conferentieruimte is bestemd voor de openbare eredienst waardoor het gebouw "in hoofdzaak is bestemd voor de openbare eredienst". De heffingsambtenaar heeft de waarderingsuitzondering ten onrechte niet toegepast.