Geen directe werking kaderrichtlijn water, beroep op gelijkheidsbeginsel faalt

Belanghebbende beroept zich op de Europese kaderrichtlijn voor het waterbeleid.
De rechtbank overweegt dat deze voorziet in gemeenschappelijke beginselen en in een algemeen actiekader voor de bescherming van de wateren en zorgt voor het coördineren, integreren en op langere termijn verder ontwikkelen van de algemene beginselen en structuren met het oog op de bescherming en het duurzame gebruik van water in de EU. De richtlijn beoogt geen volledige harmonisering van de regelingen van de lidstaten op het gebied van water. De rechtbank is van oordeel dat de kaderrichtlijn aan belanghebbende geen voldoende nauwkeurig recht toebedeelt, zodat de richtlijn geen directe werking heeft (vgl. Rb Oost-Brabant, ECLI:NLRBOBR:2015:2090). Belanghebbende stelt dat er strijd met het gelijkheidsbeginsel, omdat elke belastingplichtige die 0 tot 350 m³ afvalwater gebruikt voor eenzelfde bedrag wordt aangeslagen. De rechtbank overweegt dat de Verordening een tweeledig staffeltarief kent, waarbij enkel een onderscheid wordt gemaakt tussen gebruikers van 0 tot en met 350 m³ en gebruikers van meer dan 350 m³ afvalwater. De heffingsambtenaar van de gemeente Barneveld heeft verklaard dat een uitgebreidere uitsplitsing van de tarieven naar gebruik, zoals belanghebbende voorstaat, problemen zou geven in de uitvoerbaarheid van de Verordening. Het onderscheid valt naar oordeel van de rechtbank onder de aan de heffingsambtenaar toekomende beleids-vrijheid en is op zichzelf niet onredelijk. Nu niet aannemelijk is geworden dat dit tarifaire onderscheid een ander doel dient dan een onderscheid tussen klein- en grootverbruikers, faalt het beroep op het gelijkheidsbeginsel.