Niet iedere fout in de regelgeving leidt tot onverbindendheid

Belanghebbende heeft een aanvraag voor een omgevingsvergunning ingediend voor het oprichten van een groot aantal woningen. De heffingsambtenaar van de gemeente Moerdijk heeft een aanslag leges opgelegd en het bezwaar hiertegen ongegrond verklaard. In de tarieventabel staat vermeld dat het tarief voor het in behandeling nemen van een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen van een bouwwerk per volledige woning € 3.216 bedraagt. Hierop wordt een korting verstrekt van 20% indien meerdere woningen in één aanvraag worden aangevraagd.
De rechtbank stelt voorop dat niet iedere fout in de regelgeving leidt tot onverbindendheid. Indien het belastbare feit geacht moet worden voldoende helder te zijn omschreven, kan heffing niet achterwege blijven (HR 3 maart 1993, nr. 28 857, BB 1993,452). De rechtbank is van oordeel dat uit de Verordening en de relevante bepalingen van de bijbehorende tarieventabel het belastbare feit ondubbelzinnig kan worden opgemaakt. Daaraan doet niet af dat het begrip “volledige woning” niet nader omschreven is. De rechtbank ziet niet in dat het ontbreken van deze nadere omschrijving voor belanghebbende, werkzaam in deze sector, tot gerede twijfel ten aanzien van de te heffen leges zou kunnen leiden. Belanghebbende heeft ook overigens op geen enkele wijze aangegeven of en zo ja, in hoeverre de begripsbepaling voor haar onduidelijk was. De rechtbank concludeert dat de omschrijving “volledige woning” niet tot dusdanige twijfel aanleiding kan geven dat sprake is van strijd met artikel 217 van de Gemeentewet of met het rechtszekerheidsbeginsel (HR 6 oktober 1954, nr. 11 925, LJN AY2976 en HR 2 maart 1994, nr. 29 562, LJN ZC5607). Verder is de rechtbank van oordeel dat, anders dan belanghebbende betoogt, geen sprake is van een onredelijke of willekeurige belastingheffing door een tarief aan leges per volledige woning in rekening te brengen. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat de bepaling voor een ieder geldt en dat de tarieventabel voorziet in een korting van 20% op het tarief als de aanvraag meerdere woningen betreft. Aldus wordt op redelijke wijze rekening gehouden met minderwerk dat optreedt bij de beoordeling van bouwplannen voor meer woningen.
Over de verbindendheid van de verordening is tussen partijen niet in geschil is dat de kosten- en batentoerekening binnen de zogenoemde Wabo-kolom plaats moet vinden. De heffingsambtenaar, op wie de bewijslast rust, heeft een “overzicht kostendekkendheid 2010” overgelegd waaruit valt op te maken dat binnen voormelde Wabo-kolom de geraamde baten de geraamde kosten niet overschrijden. De heffingsambtenaar heeft in dit overzicht ook de werkelijke kosten en de werkelijke opbrengsten opgenomen. Ook hier overschrijden de opbrengsten de kosten niet. De heffingsambtenaar heeft ter zitting dit overzicht verduidelijkt en toegelicht. Zo wordt, aldus de heffingsambtenaar, voor de toerekening aan de diverse posten gewerkt met een kostenplaatsensysteem en werkt het personeel met een tijdschrijfsysteem waarbij medewerkers per half uur verantwoorden aan welk project of voor welke afdeling gewerkt wordt. De heffingsambtenaar heeft daarbij ook aangegeven dat de boekhouding van de gemeente jaarlijks door een accountant en door de gemeenteraad gecontroleerd wordt. De rechtbank heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de verklaring van de heffingsambtenaar. Omdat belanghebbende voorts niet de juistheid van specifieke posten uit de begroting gemotiveerd heeft betwist gaat de rechtbank uit van de juistheid van het overzicht. De rechtbank concludeert dat niet aannemelijk is geworden dat de geraamde baten de geraamde kosten overschrijden. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.