Traag handelen door B&W toegerekend aan heffingsambtenaar

Belanghebbende heeft bij B&W van de gemeente Maasgouw een Wob-verzoek ingediend om de waarde van het door hem gehuurde pand bekend te maken. B&W heeft dit verzoek doorgestuurd naar de heffingsambtenaar van BsGW. Belanghebbende komt in hoger beroep tegen het niet aan hem verstrekken van een dwangsom wegens het niet tijdig nemen van een besluit door B&W.
De rechtbank heeft zich onbevoegd verklaard. Het hof stelt vast dat het verzoek om de WOZ-waarde een verzoek is als bedoeld in art. 40 lid 1 Wet WOZ. Het hof verklaart zich bevoegd, omdat het ook bevoegd is om over het onderliggende besluit – de WOZ-beschikking – te oordelen. B&W had op grond van art. 2:3 lid 1 Awb het verzoek onverwijld moeten doorzenden onder gelijktijdige mededeling daarvan aan belanghebbende. Het was immers eenvoudig na te gaan dat de heffingsambtenaar het bevoegde orgaan was. Ook de ingebrekestelling had onverwijld moeten worden doorgezonden. De heffingsambtenaar heeft niet binnen een redelijke termijn op het verzoek beslist. Ook de termijn na ingebrekestelling is verstreken zonder tijdig te beslissen. Het hof rekent het trage handelen van B&W in dit geval aan de heffingsambtenaar toe. De belastingrechter is immers in dit geval de enige rechter die bevoegd is om te beoordelen of belanghebbende recht heeft op een dwangsom, zij het dat deze dwangsom niet verschuldigd kan worden door B&W, maar enkel door de heffingsambtenaar. Via een procedure bij de bestuursrechter zal belanghebbende, gelet op de reeds door de rechtbank en Raad van State gedane uitspraken, nimmer bereiken dat B&W hem een dwangsom moet betalen, terwijl evident is dat belanghebbendes aanvraag te laat in behandeling is genomen. Het hof stelt de hoogte van de dwangsom vast.