Doelmatige rechtsgang weegt zwaarder dan belang overleggen stukken belanghebbende

Belanghebbende is eigenaar van een kantoorgebouw bestaande uit 4 onroerende zaken die 22 maanden na waardepeildatum zijn verkocht. De Hoge Raad heeft de zaak verwezen voor antwoord op de vraag of belanghebbende de gelegenheid moet krijgen om haar stelling omtrent de waardeontwikkeling van de onroerende zaken in de periode tussen waardepeildatum en verkoopdatum nader te onderbouwen.
Het verwijzingshof overweegt dat belanghebbende in eerste aanleg de stelling van de heffingsambtenaar heeft betwist dat zich een prijsdaling in de vastgoedmarkt heeft voorgedaan van ca. 8% tussen de waardepeildatum en verkoopdatum, maar dit niet met bewijsstukken heeft onderbouwd. Belanghebbende kon bewijsstukken aanleveren en behoorde dit eigenlijk al voor aanvang van de hofzitting vóór verwijzing te doen. Bovendien heeft de heffingsambtenaar aangegeven dat het eigen verkoopcijfer van grote betekenis is en de stelling van belanghebbende dat sprake was van een waardestijging gemotiveerd betwist. Belanghebbende stelde dat zij uitging van referentietransacties en niet van haar eigen verkooptransactie. De gevolgen van de keuze van belanghebbende om haar stelling over de stijgende vastgoedmarkt niet met bewijsstukken te onderbouwen, komen voor haar eigen rekening en risico. Het hof oordeelt dat het belang van een doelmatige rechtsgang in dit geval zwaarder moet wegen dan het belang van belanghebbende bij het overleggen van de stukken. Belanghebbende wordt niet in de gelegenheid gesteld nader bewijs te leveren.
De Hoge Raad overweegt dat het hof niet heeft miskend dat het na verwijzing belanghebbendes belang bij het alsnog leveren van bewijs van een lagere waarde van de onroerende zaken in zijn overwegingen diende te betrekken.