Met weigering telefonische hoorzitting is hoorplicht niet geschonden

De heffingsambtenaar van de gemeente Huizen voert het beleid om hoorzittingen, als uitgangspunt, slechts in persoon te voeren. Dit beleid is gebaseerd op ervaringen uit het verleden, waarbij is gebleken dat zich bij het telefonisch horen problemen voordoen. Zo is telefonische communicatie beperkter dan persoonlijke en is dit vaak onvolledig: aanvullende stukken kunnen niet worden uitgewisseld, non-verbale communicatie ontbreekt en vaak blijkt het bezwaarschrift minimaal te zijn gemotiveerd. Een hoorzitting vormt dan een waardevolle aanvulling. Bovendien kan de verslaglegging in een persoonlijke hoorzitting zorgvuldiger geschieden. Belanghebbende stelt dat zijn verzoek tot telefonisch horen is gebaseerd op de wens reistijd te besparen (meer dan 1 uur per auto enkele reis) en dat sprake is van slechts 1 ongecompliceerd bezwaarschrift.
Het hof is van oordeel dat het beleid van de heffingsambtenaar aansluit bij de wens van de wetgever te komen tot een zo zorgvuldig mogelijke behandeling van het bezwaar. In redelijkheid kan niet worden gezegd dat diens beslissing hierop in dit geval geen uitzondering te maken blijk geeft van een onjuiste afweging van de betrokken belangen. De heffingsambtenaar heeft met het weigeren van een telefonische hoorzitting de hoorplicht niet geschonden.