Sprake van afwijking van het bouwplan

De heffingsambtenaar van de gemeente Groningen heft in 2009 leges ter zake van een vergunning voor de bouw van 4 appartementen. Op grond van de Legesverordening 2016 worden leges geheven voor een tweede aanvraag die ziet op wijziging van de eerste. Belanghebbende stelt dat met de verlening van de tweede bouwvergunning sprake is geweest van het verlenen van een bouwvergunning in afwijking van het bouwplan waarvoor reeds een vergunning was verleend, zoals bedoeld in 5.2.5 van de Legesverordening 2009. In geschil is of de omstandigheid dat de eerste vergunning verleend is onder de Legesverordening 2009, met zich brengt dat onderdeel 5.2.5 van de toenmalige tarieventabel is blijven gelden.
De rechtbank merkt op dat in de Legesverordeningen die zijn vastgesteld na de Legesverordening 2010, geen (andere) overgangsbepaling is opgenomen die ziet op de eerbiedigende werking van de Legesverordening. Anders dan de heffingsambtenaar betoogt, volgt uit dat overgangsrecht niet dat met de inwerkingtreding van de nieuwe Legesverordening 2010, de oude integraal is ingetrokken. Integendeel: voor belastbare feiten onder de werking van de oude Verordening, is de oude Verordening blijven gelden. Naast de oude tarieven van 5.2.2, is ook de bijzondere regeling van onderdeel 5.2.5 van de tarieventabel van toepassing gebleven voor belastbare feiten die zich destijds hebben voorgedaan. De bepaling bevat geen beperking in de tijd en dient naar spraakgebruik te worden uitgelegd. Gelet op de aard en omvang van de afwijkingen ten opzichte van het oorspronkelijke bouwplan en op het feit dat dat het nog steeds om dezelfde vier appartementen op dezelfde locatie gaat, is sprake van een afwijking van het bouwplan als bedoeld in 5.2.5 van de tarieventabel. Dat de heffingsambtenaar bezien vanuit de Wabo-regels die inmiddels van toepassing waren, genoopt was om een geheel nieuwe toetsing uit te voeren, doet hier niet aan af.