Taxateur kan afwijking van de taxatiewijzers niet verklaren

Belanghebbende is eigenaar van twee agrarische bedrijfswoningen, met bedrijfsgebouwen en grond. De gebouwen zijn allen aangemerkt als Rijksmonument. De heffingsambtenaar van de gemeente Berkelland heeft taxatierapporten laten opstellen, waarbij de waardering is geschied met behulp van de taxatiewijzer “Grond bij agrarische objecten” en “Agrarische gebouwen”.
Het hof overweegt dat, nu de heffingsambtenaar onbetwist heeft gesteld dat hij niet kan beschikken over bruikbare gegevens met betrekking tot verkopen van agrarische objecten binnen de gemeente, het niet onredelijk is dat hij de gezochte waarden heeft bepaald met behulp van de taxatiewijzers. Deze taxatiewijzers zijn immers gebaseerd op gegevens van geanalyseerde verkopen van vergelijkbare objecten en vormen aldus een invulling van de vergelijkingsmethode om te komen tot een waarde in het economisch verkeer. De taxateur heeft echter niet genoegzaam kunnen verklaren hoe en waarom hij, in afwijking van de taxatiewijzers, bepaalde deelobjecten anders heeft gewaardeerd dan voortvloeit uit de taxatiewijzers. Verder heeft de heffingsambtenaar ontkend dat sprake is van waardedruk vanwege de status van Rijksmonument, maar heeft hij dit niet nader onderbouwd. Aangezien niet uit te sluiten is dat de waarde door die monumentale status negatief wordt beïnvloed, had het op zijn weg gelegen om nader bewijs aan te dragen. De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de waarden van de onroerende zaken niet te hoog zijn vastgesteld. Belanghebbende heeft louter verwezen naar de door haar echtgenoot, die het beroep van makelaar/taxateur uitoefent, genoemde, niet nader onderbouwde, waarden. Het hof stelt zelf de waarden in goede justitie vast.