Levensduurverlenging installaties in verzorgings- en bejaardentehuis

De heffingsambtenaar van de RBG heeft bij de technische correctie van de installaties van het hoofdgebouw van een verzorgings- en bejaardentehuis een levensduurverlenging toegepast van 5 jaar. Belanghebbende stelt dat aan de oorspronkelijk ingeschatte levensduur van de installaties van 15 jaar moet worden vastgehouden, dat die tijd inmiddels is verstreken, zodat enkel een restwaarde van 15 % resteert. De taxateur van de heffingsambtenaar verklaart dat de onroerende zaak een goed onderhouden gebouw is en dat de gebruiker heeft aangegeven de komende jaren geen plannen te hebben om de installaties te slopen of de onroerende zaak te verlaten. Er is een onderhoudsplan en aan de hand daarvan worden de installaties goed onderhouden. Belanghebbende weerspreekt dit niet, maar voert aan dat uit de taxatiewijzer volgt dat enkel sprake kan zijn van een verlenging van de levensduur bij een ingrijpende renovatie.
De rechtbank overweegt dat de realiteit is dat de installaties in de onroerende zaak nog voldoen aan de wensen van de gebruiker en (goed) onderhouden worden aan de hand van een onderhoudsplan. De rechtbank hecht meer waarde aan de praktijk dan het in de taxatiewijzer opgenomen algemene beeld. Omdat de installaties normaal functioneren en het huidige gebruik daarvan niet op korte termijn zal worden beëindigd, kan de levensduur van de installaties worden verlengd (vgl. Hof Arnhem-Leeuwarden, 20 maart 2018, ECLI:NL:GHARL:2018:2604). Gelet op het goed functioneren van de installaties en het onderhoudsplan acht de rechtbank een verlenging van vijf jaar op de waardepeildatum niet onredelijk. Uit de taxatiewijzer Algemeen volgt overigens niet dat een verlenging van de levensduur enkel mogelijk is bij een ingrijpende renovatie. Uit hoofdstuk 5 daarvan volgt juist dat bij normaal onderhoud en bij het ontbreken van zicht op spoedige beëindiging van het gebruik een levensduurverlenging in de rede ligt.