Geen tweede primitieve aanslag

De heffingsambtenaar van de gemeente Leiden heeft voor € 15.000 leges in rekening gebracht (aanslag A) met als omschrijving “Artikel 19 lid 2 WRO”. Vervolgens zijn voor € 295.526,75 leges in rekening gebracht (aanslag B) met de omschrijving “aanvraag bouwvergunning betreffende nieuwbouw zorggebouw 2 en herindelen zorggebouw, en beoordeling milieukundig bodemrapport. Belanghebbende stelt dat aanslag B een tweede primitieve aanslag is.
De rechtbank overweegt dat uit de legesverordening volgt dat het in behandeling nemen van een aanvraag van een bouwvergunning (de aanvraag) een belastbaar feit is. Uit de op de aanslag B opgenomen omschrijving blijkt dat deze is opgelegd ter zake van voornoemd belastbaar feit.
Uit de tarieventabel volgt dat aanslag B verhoogd had kunnen worden met de leges die zijn verschuldigd ter zake van de extra toets in verband met de vrijstelling van artikel 19, tweede lid, van de WRO. Dat de heffingsambtenaar ervoor heeft gekozen dit laatste legesbedrag afzonderlijk in rekening te brengen op aanslag A, maakt niet dat aanslag B geacht moet worden niet te zijn opgelegd voor het in behandeling nemen van de aanvraag. Evenmin volgt daaruit dat, zoals belanghebbende stelt, aanslag A is opgelegd ter zake van het in behandeling nemen van de aanvraag. Uit de op de aanslag A opgenomen tekst blijkt dat deze enkel en alleen is opgelegd in het kader van de gevolgde procedure op grond van artikel 19, tweede lid, van de WRO. Dat op aanslag A wordt verwezen naar het dossiernummer van de aanvraag, leidt niet tot een ander oordeel. De extra toetsing in verband met de vrijstelling van artikel 19, tweede lid, van de WRO had immers eveneens betrekking op dit bouwplan. De rechtmatigheid van aanslag A staat in dit geding niet ter beoordeling.