Nota gebaseerd op verkeerde Legesverordening

Belanghebbende heeft in zijn bezwaarschrift tegen een naheffingsaanslag parkeerbelasting verzocht om alle onderliggende stukken. De heffingsambtenaar van de gemeente Maastricht heeft deze stukken toegezonden en hiervoor leges in rekening gebracht conform de Legesverordening fysieke diensten.
Naar het oordeel van het hof vloeit de bevoegdheid van de gemeente tot het in rekening brengen van kosten rechtstreeks voort uit artikel 7:4 van de Awb. De gemeenteraad heeft, blijkens de Legesverordening burgergerichte diensten, besloten om deze kosten door middel van heffing van leges in rekening te brengen. De heffingsambtenaar heeft een nota gezonden die, blijkens de daarop vermelde tekst, als grondslag heeft een andere door de gemeenteraad vastgestelde legesverordening, te weten de Legesverordening fysieke diensten. Naar de heffingsambtenaar ter zitting heeft erkend, kan de nota voor de aan belanghebbende verstrekte afschriften niet op laatstgenoemde verordening worden gebaseerd. Het hof is van oordeel dat, gelijk bij belastingaanslagen, een onjuiste nota in een andere, juiste, nota kan worden omgezet indien (i) aan de voorwaarden die worden gesteld aan de nota, waarin wordt geconverteerd, werd voldaan op het tijdstip, waarop de verkeerde nota werd opgemaakt en (ii) de aard van de opgelegde nota zich niet tegen conversie verzet (vgl. HR 15 januari 2010, ECLI:NL:HR:2010:BJ5179). Aan de eerstgenoemde voorwaarde wordt hier voldaan, maar niet aan de tweede. De Legesverordening fysieke diensten en de Legesverordening burgergerichte diensten beslaan ieder een eigen terrein aan gemeentelijke verrichtingen. Net zomin als, bijvoorbeeld, een aanslag inkomstenbelasting geconverteerd kan worden in een aanslag inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet, kan een nota fysieke diensten niet worden geconverteerd in een nota burgergerichte diensten. Het feit dat belanghebbende van meet af aan besefte dat de nota betrekking had op het verstrekken van de door hem opgevraagde afschriften, maakt dat niet anders. De heffingsambtenaar heeft de onjuiste grondslag onderkend, maar niet de legesnota vernietigd en, zoals hem vrijstond, alsnog een op de juiste legesverordening gebaseerde nota vastgesteld. Het beroep is gegrond.