Prematuur beroep is toch ontvankelijk, geen onredelijke en willekeurige heffing

Belanghebbende heeft in 1 geschrift bezwaar gemaakt tegen de aanslag afvalstoffenheffing en de WOZ-waarde. De heffingsambtenaar heeft afzonderlijk uitspraak op bezwaar gedaan. Belanghebbende heeft beroep aangetekend tegen de aanslag afvalstoffenheffing terwijl de heffingsambtenaar slechts uitspraak op bezwaar had gedaan ten aanzien van de WOZ-waarde. Het beroep is dus vóór het begin van de beroepstermijn ingediend, een dergelijk prematuur beroep is in beginsel niet-ontvankelijk.
Naar het oordeel van de rechtbank kan de niet-ontvankelijkverklaring achterwege blijven, omdat belanghebbende ten tijde van het beroep redelijkerwijs kon menen dat de uitspraak op bezwaar al was gedaan. Belanghebbende meende, op grond van de toelichting bij de aanslag, maar 1 bezwaarschrift te mogen indienen en verwachtte ook maar 1 uitspraak op bezwaar. Doordat de heffingsambtenaar 2 uitspraken op bezwaar heeft gedaan inzake de gelijktijdig ingediende bezwaren en deze handelswijze maar summier heeft toegelicht, heeft de gang van zaken bij belanghebbende verwarring kunnen wekken. Naar het oordeel van de rechtbank kon belanghebbende daarom menen dat de uitspraak op bezwaar ook betrekking had op de aanslag afvalstoffenheffing.
Belanghebbende stelt dat het vastrecht tarief dat de gemeente hanteert voor percelen op een recreatiepark tot een willekeurige en onredelijke belastingheffing leidt.
De rechtbank overweegt dat de percelen op een recreatiepark volgens de Verordening een hoger vastrecht tarief kennen dan andere percelen. Dit vindt zijn verklaring in het feit dat voor deze percelen geen diftar in rekening wordt gebracht. Naar de heffingsambtenaar onbestreden heeft verklaard, is deze wijze van heffing tot stand gekomen in overleg met de vve van het recreatiepark. Dat belanghebbende als niet verhurende eigenaar nu wellicht meer afvalstoffenheffing verschuldigd is, maakt niet dat in zijn algemeenheid sprake is van een onredelijke en willekeurige heffing.