Gebrekkige kaart bij de Verordening leidt tot onverbindendheid

De heffingsambtenaar van de gemeente Veendam heeft het bezwaar van belanghebbende tegen de aanslag reclamebelasting ongegrond verklaard. De Rechtbank Groningen heeft het beroep van belanghebbende ongegrond verklaard.
In hoger beroep oordeelt het hof dat de gemeente met de heffing van reclamebelasting, al dan niet tegelijkertijd, verschillende doelen kan nastreven. De heffing kan bestemd zijn om inkomsten te verwerven, zij kan een regulerend karakter hebben, zij kan een aanvulling vormen op de precariobelasting, dan wel kan er sprake zijn van een profijtheffing.
In de verordening is bepaald dat de belasting slechts wordt geheven in het kernwinkelgebied, omdat de gemeente enkel ten behoeve van ondernemers die in het centrum zijn gevestigd activiteiten subsidieert. Deze ondernemingen hebben volgens de gemeente profijt van de activiteiten. Het hof gaat er veronderstellenderwijs vanuit dat dit een objectieve en redelijke rechtvaardiging vormt.
Op de kaart bij de Verordening is het kernwinkelgebied gemarkeerd middels een lijn die getrokken is langs (delen van) gevels van panden. De lijn is op verschillende plaatsen onderbroken en markeert niet alleen delen van gevels, maar ook een individueel punt ter hoogte van een bepaald object. Als de kaart gevolgd wordt zullen openbare aankondigingen die vanaf de openbare weg zichtbaar zijn, maar die niet binnen het gemarkeerde gebied maar op een andere plaats in of op het pand zijn aangebracht, buiten de heffing vallen. Dit leidt naar het oordeel van het hof tot een willekeurige heffing, omdat bij twee in het centrum gevestigde ondernemingen die volgens de toelichting op de Verordening in gelijke mate belang hebben, de ene wel en de andere niet in de heffing worden betrokken. Hierom ontbeert de Verordening verbindende kracht.
Het hof verklaart het hoger beroep gegrond.