Mate van profijt is aan de gemeenteraad voorbehouden

Mate van profijt is aan de gemeenteraad voorbehouden
De heffingsambtenaar van de gemeente Hulst heeft een aanslag reclamebelasting opgelegd van € 1.000. De Rechtbank Middelburg heeft het beroep ongegrond verklaard.
Het hof overweegt dat de door de heffingsambtenaar aangedragen overwegingen van de gemeente een objectieve en redelijke rechtvaardiging vormen om de heffing van reclamebelasting in geografische zin te beperken. In het onderhavige geval staat vast dat de onderneming van belanghebbende is gevestigd in het heffingsgebied. Het hof leidt uit hetgeen door de heffingsambtenaar is gesteld af dat de opbrengst van de reclamebelasting in de algemene middelen van de gemeente vloeit en dat deze door een subsidieregeling wordt teruggesluisd naar de ondernemers in het heffingsgebied, zoals belanghebbende. Voorts heeft de heffingsambtenaar voldoende aannemelijk gemaakt dat uit de opbrengst van de reclamebelasting ook direct en indirect activiteiten en lasten worden gedekt die ten goede komen aan het heffingsgebied, zoals vestingdagen, een kerstmarkt, feestverlichting en de verhuur door de gemeente van een aantal panden in het centrum aan kunstenaars om leegstand tegen te gaan. Op grond van het voorgaande moet worden geconcludeerd dat van een willekeurige en onredelijke belastingheffing geen sprake is. De voorwaarden waarop en de mate waarin ieder van de ondernemers profijt kan hebben van de subsidie is aan de gemeenteraad voorbehouden. De stelling van belanghebbende dat de heffing onevenredig is omdat ondernemers die niet in de kern van het heffingsgebied zijn gevestigd meer reclame op hun gevel moeten hebben om de aandacht van het publiek te trekken dan ondernemers die in de kern van het heffingsgebied zijn gevestigd, wat daar ook van zij, maakt dit oordeel niet anders.
Het hof verklaart het beroep ongegrond.