Tariefdifferentiatie binnen OZB-categorieën

De gemeente Súdwest-Fryslân stelt dat art. 220f lid 1 Gemeentewet alleen inkomenspolitieke progressie verbiedt binnen de categorieën onroerendezaakbelasting en andere tariefdifferentiatie toestaat. De Hoge Raad volgt de gemeente hierin niet. De gemeente is verplicht binnen elk van de 3 categorieën onroerendezaakbelastingen een uniform tarief te hanteren. Tariefdifferentiatie is uitsluitend tussen de categorieën toegestaan, behoudens de uitzonderingen van lid 2. Bij de toetsing aan deze bepaling moet niet alleen de belastingverordening worden betrokken, maar ook andere voorschriften en besluiten die feitelijk leiden tot tariefverlaging voor bepaalde groepen belastingplichtigen. Dit geldt ook voor verlagingen via een retributieregeling van een privaatrechtelijke rechtspersoon die een deel van de belastingopbrengst ontvangt. De gemeentelijke bestedingsvrijheid doet daaraan niet af. Omdat de gemeente verdergaande tariefdifferentiatie heeft toegepast dan wettelijk is toegestaan, heeft het hof terecht geoordeeld dat de verordening onverbindend is voor zover het tarief betrekking heeft op de opslag.