Afwijkingen één-, twee- en meerpersoonshuishoudens leiden niet tot onevenredigheid

In geschil is of het tarief voor een éénpersoonshuishouden in vergelijking met het twee- of meerpersoonshuishouden onevenredig hoog is. De gemeentelijke wetgever is volgens het hof vrij verschillende tarieven vast te stellen indien gekozen wordt voor tariefdifferentiatie. Het maken van onderscheid levert alleen discriminatie op bij overduidelijke onevenredigheid. Hiervan is geen sprake, nu is gekozen voor een systeem waarbij voor eenpersoonshuishoudens een gemiddeld tarief verminderd met 10% wordt gehanteerd en voor drie- of meerpersoonshuishoudens een gemiddeld tarief vermeerderd met 5%. Dit leidt tot zodanig beperkte afwijkingen, dat geen sprake kan zijn van een onevenredige belasting. Volstrekte evenredigheid kan niet worden verlangd. Het gemaakte onderscheid is gerechtvaardigd op grond van overwegingen van grotere eenvoud en praktische uitvoerbaarheid. Dat de Nota waarin deze tariefdifferentiatie is ingevoerd niet meer voorhanden is, doet aan de rechtmatigheid niet af.