Leges; art. 10 BBV gaat niet over de kostendekking van een legesverordening

Uit art. 10 BBV volgt volgens X dat gemeenten de kostendekking niet alleen op het niveau van de gehele verordening, maar ook op microniveau inzichtelijk moeten maken. De gemeente Gooise Meren moet per post inzichtelijk maken hoe zij tot haar raming is gekomen en welke uitgangspunten daaraan ten grondslag liggen. De rechtbank oordeelt dat de vaste lijn in de rechtspraak (nog steeds) is dat niet voor iedere post afzonderlijk inzicht hoeft te worden verschaft. Art. 10 BBV gaat over de minimale voorwaarden waaraan de paragraaf lokale heffingen moet voldoen, en niet over de kostendekking van een legesverordening. Door op microniveau inzicht in de gemeentelijke ramingen te verlangen, stelt X te vergaande eisen aan de heffingsambtenaar. Het is ook geen vereiste dat de ramingen van de baten en lasten van de legesverordening aansluiten op de Programmabegroting van de gemeente. Het inzicht mag namelijk ook op basis van andere gegevens worden verschaft. Daarbij merkt de rechtbank op dat de heffingsambtenaar een nadere specificatie van de geraamde baten en lasten heeft overgelegd, waarin per hoofdstuk uit de tarieventabel is uitgesplitst welke bedragen aan directe kosten, overheadkosten en baten aan die posten worden toegerekend. Inzicht op een lager aggregatieniveau, zoals X voorstaat, is daarmee gegeven. Dat X het inhoudelijk niet eens is met die gegevens, doet daar niet aan af.