Geen sprake van 'beschikking op aanvraag', dus geen dwangsom

X stelt dat zij de invorderingsambtenaar in gebreke heeft gesteld om alsnog te beslissen op haar verzoek. Zij wijst op twee zinnen in het beroepschrift waarin zij opmerkt dat de invorderingsambtenaar verzuimde te beslissen op de aanvraag om een kostenvergoeding in bezwaar en dat hij dit alsnog binnen twee weken dient te doen. Het hof stelt vast dat de invorderingsambtenaar van de gemeente Arnhem tijdens de beroepsprocedure het gebrek heeft hersteld, en alsnog (positief) heeft beslist op het verzoek om een kostenvergoeding. Dit betekent dat het beroep bij de rechtbank wordt geacht mede gericht te zijn tegen de nadien genomen beslissing op het verzoek om een kostenvergoeding, dat de uitspraak op bezwaar completeert. Volgens het hof is sprake van één besluit: de uitspraak op bezwaar met verschillende onderdelen, en niet (ook) van een afzonderlijke aanvraag voor een beschikking om een kostenvergoeding in bezwaar. Dit houdt in dat aan de voorwaarde van art. 4:17 Awb, dat sprake moet zijn van een 'beschikking op aanvraag', niet wordt voldaan, zodat de invorderingsambtenaar geen dwangsom kan verbeuren.