Rioolheffing; heffingsambtenaar heeft voldoende inzicht in de ramingen verschaft

De heffingsambtenaar heeft ter toelichting op de geraamde lasten van € 3.059.990 en baten van € 3.450.000 opgemerkt dat de gemeente is uitgegaan van een periode van 60 jaar, dat er gebruik gemaakt wordt van een tariefegalisatievoorziening ter voorkoming van sterke fluctuaties in de tarieven en dat deze voorziening is opgenomen in het Rioleringsplan. Hoewel het Rioleringsplan niet in deze procedure is ingebracht, heeft de rechtbank in de omstandigheid dat belanghebbende daarvan wel kennis heeft genomen aanleiding gezien dit via de website van de gemeente te raadplegen.
De rechtbank heeft geconstateerd dat de vorming van een tariefegalisatievoorziening expliciet in het Rioleringsplan wordt genoemd. Verder zijn 6 varianten van kostendekkingsplannen waarin lasten, baten en de stand van de tariefegalisatievoorziening telkens per jaar cijfermatig uitgewerkt. Blijkens de uitspraak op bezwaar heeft de heffingsambtenaar reeds toen naar de vindplaats van het Rioleringsplan op de gemeentelijke website verwezen. Daarom ligt het op de weg van belanghebbende om haar stelling dat die gegevens onvoldoende inzicht in de ramingen verschaffen nader uit te werken door daarbij specifieke kanttekeningen te plaatsen (HR 4 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:777). Belanghebbende stelt dat onduidelijk is wat onder de post ‘onderzoek’ wordt verstaan en of deze verband houdt met de rioleringstaken, maar onderbouwt niet waarom daarover redelijke twijfel kan bestaan. De rechtbank acht het aannemelijk dat de gemeente onderzoek laat doen naar de werking van het gemeentelijke riool en hiervoor kosten maakt. In het licht van de inhoud van het Rioleringsplan faalt de stelling van belanghebbende dat geen tariefegalisatievoorziening wordt gevormd. In de stukken zijn voldoende aanwijzingen te vinden dat de gemeente de bedoelde voorziening opbouwt en hieraan jaarlijks bedragen toevoegt ter dekking van de uitgaven over een periode van 60 jaar. Nu belanghebbende overigens geen specifieke kanttekeningen bij de verstrekte informatie heeft geplaatst, rust op de heffingsambtenaar ook niet de last nog nadere inlichtingen te verschaffen. De rechtbank concludeert dat de heffingsambtenaar voldoende inzicht in de ramingen heeft verschaft en haar stelling dat de opbrengstlimiet is overschreden onvoldoende heeft onderbouwd.