Leges; geen wettelijk voorschrift dat voorschrijft welke rekenmethode te hanteren

Belanghebbende trekt de door de heffingsambtenaar van de gemeente Ameland gehanteerde rekenmethode voor de kostenonderbouwing van de leges in twijfel. De heffingsambtenaar hanteert de zogenaamde kostenverdeelstaat methodiek. Volgens belanghebbende zou de ABC-methode een beter inzicht geven in de kostenonderbouwing.
De rechtbank overweegt dat er geen wettelijk voorschrift is dat de gemeente dwingend voorschrijft een bepaalde rekenmethode te hanteren. Bovendien heeft de heffingsambtenaar onweersproken gesteld dat uit de door belanghebbende genoemde Handreiking Kostentoerekening Leges en Tarieven van het Ministerie van BZK volgt dat de kostenplaatsmethode als kostenverdeelmethode een toegestane methodiek is die volgens de Handreiking een goede balans vindt tussen eenvoud en nauwkeurigheid. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de door de heffingsambtenaar gehanteerde rekenmethode er niet toe leidt dat de verordening in strijd is met artikel 229b van de Gemeentewet. Verder wijst belanghebbende op een fout in de totaaltelling van de Productbegroting. De heffingsambtenaar heeft deze fout ter zitting erkend en er op gewezen dat de optelling van de afzonderlijke posten wel leidt tot een juiste uitkomst en dat abusievelijk bij de totaaltelling een post niet is meegenomen. Hoewel aan belanghebbende moet worden toegegeven dat een dergelijke optelfout in een stuk als dit niet zou mogen voorkomen, ziet de rechtbank geen aanleiding daarmee alle door de heffingsambtenaar overgelegde gegevens in twijfel te trekken. Bovendien leidt het juiste totaalbedrag tot een lager dekkendheidspercentage.
(Rechtbank Noord-Nederland 7 mei 2015, nr. 12/2067, ECLI:NL:RBNNE:2015:2294)