Leges; toerekening van kosten, 3,55% van de bouwsom niet onredelijk of willekeurig

De heffingsambtenaar van de gemeente Haren heeft voor een bouwaanvraag leges in rekening gebracht. Het bezwaar hiertegen is ongegrond verklaard. Omdat de aanslag onjuist was berekend is het beroep gegrond verklaard. Belanghebbende heeft hoger beroep ingesteld. In geschil is de kostendekkendheid van de verordening.
Gelet op artikel 186 van de Gemeentewet en de in het Besluit Begroting en Verantwoording provincies en gemeenten opgenomen comptabiliteitsvoorschriften, is het hof van oordeel dat de gegevens die de heffingsambtenaar heeft verstrekt zijn terug te voeren op baten en lasten die in de gemeentebegroting zijn opgenomen. Belanghebbende trekt ten aanzien van een aantal kosten en opbrengsten in de ramingen in twijfel of deze kosten kunnen worden aangemerkt als 'lasten ter zake', onderscheidenlijk of deze opbrengsten in aanmerking zijn genomen. Het hof stelt voorop dat het – naar vermogen – wegnemen van twijfel over bepaalde geraamde kosten en geraamde opbrengsten iets anders is dan het aannemelijk maken dat de desbetreffende kosten en opbrengsten tot de juiste bedragen zijn geraamd. Met de overgelegde gegevens heeft de heffingsambtenaar, naar het oordeel van het hof, gedaan wat in zijn vermogen lag om de twijfel van belanghebbende weg te nemen. Anders dan belanghebbende stelt behoefde de heffingsambtenaar niet (tevens) andere of uitgebreidere inlichtingen te verstrekken dan hij heeft verstrekt. Belanghebbende heeft niet gesteld dat de in de inlichtingen van de heffingsambtenaar begrepen feitelijke gegevens onjuist zijn. Dit brengt mee dat het hof de rechtsvraag dient te beantwoorden of de desbetreffende kosten voor de toepassing van de opbrengstlimiet kunnen worden aangemerkt als 'lasten ter zake' alsmede of de desbetreffende baten bij de raming van de opbrengsten (volledig) in aanmerking zijn genomen. Belanghebbende neemt met betrekking tot de kosten die verband houden met de GBA het standpunt in dat de werkzaamheden van de gemeente waarop deze kosten betrekking hebben, niet rechtstreeks en in overheersende mate verband houden met dienstverlening ten behoeve van een individualiseerbaar belang. Indien het hof deze stelling verwerpt, dient de toerekening van kosten die verband houden met de GBA volgens belanghebbende beperkt te worden tot de kosten die direct samenhangen met de verstrekking van uittreksels uit de GBA. Het hof stelt voorop dat de vraag of de werkzaamheden rechtstreeks en in overheersende mate verband houden met dienstverlening ten behoeve van een individualiseerbaar belang slechts relevant is indien ter zake van de dienstverlening leges worden geheven. De belaste diensten waar het hier om gaat zijn in de eerste plaats de in de Tarieventabel genoemde diensten, Verstrekkingen uit de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens.
Naar het oordeel van het hof worden deze belaste diensten ten behoeve van de individualiseerbare belangen van de aanvragers van de diensten verleend. Bij dit oordeel neemt het hof in aanmerking dat het behandelen van een aanvraag van een verstrekking uit de GBA eerst en vooral het individuele belang van de aanvrager dient. Vervolgens oordeelt het hof dat alle werkzaamheden die de gemeente verricht om de GBA in stand te houden en te verbeteren, noodzakelijk zijn om de verlening van de hier bedoelde belaste diensten mogelijk te maken. Zonder een goed functionerende GBA kunnen de belaste diensten immers niet worden verleend. Belanghebbende stelt dat aan het tarief van 3,55% van de bouwsom verbindende kracht moet worden ontzegd. Naar het oordeel van het hof heeft de Hoge Raad in het arrest van 14 augustus 2009 (nr. 43.120, LJN BI1943) geen maximum aan de hoogte van de bouwleges gesteld.
Het hof verklaart het hoger beroep ongegrond.