Rioolrecht; tariefstelling partieel onverbindend

Na verwijzing (Hoge Raad 29 mei 2009, nr. 42 392, LJN BI 5103) is nog in geschil of en in hoeverre de opbrengstlimiet overschreden is en of dit leidt tot algehele dan wel partiële onverbindendheid van de tariefstelling.
De Hoge Raad heeft overwogen dat het verwijzingshof is gebonden aan het in cassatie niet bestreden oordeel van Gerechtshof ’s-Hertogenbosch dat noch de post bergbezinkbassin noch de post perceptiekosten diende ter dekking van de kosten waarvoor de rioolrechten mochten worden geheven. Ook heeft de Hoge Raad overwogen dat bij een overschrijding van de opbrengstlimiet in beginsel geldt dat de tariefstelling in de gemeentelijke verordening partieel onverbindend is, namelijk voor zover de geraamde baten uitgaan boven de geraamde lasten.
Voor het hof is gebleken dat het rioolrecht eigenaren 23,9% en het rioolrecht gebruikers 7,3% te hoog is vastgesteld. Naar het oordeel van het hof moet het in dit geval de gemeente Heerlen op voorhand duidelijk zijn geweest dat de post bergbezinkbassin niet een last betreft ter zake waarvan rioolrechten mogen worden geheven.
Vervolgens rijst de vraag of de geraamde baten, na eliminatie van alleen de post bergbezinkbassin uit de lastenraming, in betekenende mate uitgaan boven het gecorrigeerde bedrag van de geraamde lasten. Daarbij heeft als uitgangspunt te gelden de raming van de gemeente. Gebleken is dat voor het rioolrecht eigenaren de geraamde baten met 21,7% uitgaan boven het gecorrigeerde bedrag van de geraamde lasten, en dat voor het rioolrecht gebruikers 5,4%. Ervan uitgaande dat sprake is van “in betekenende mate” indien de geraamde baten met ten minste 25% de geraamde lasten overstijgen, komt het hof tot de conclusie dat de geraamde baten niet in betekenende mate uitgaan boven het gecorrigeerde bedrag van de geraamde lasten. Van algehele onverbindendheid is derhalve geen sprake. De tariefstelling is derhalve slechts partieel onverbindend.
Het hof verklaart het beroep gegrond.